แองเจิ้ณ 的个人资料วิรุณพิสุทธิ์*照片日志列表更多  |  工具 帮助 |
วิรุณพิสุทธิ์*...จักขจีแลอุดมในทุกสถาน... |
|||||||||||||
|
9月20日 เวลาบางที...มีเวลาเท่าไหร่ก็ไม่เคยพอ
เวลา...สอนให้ฉันเรียนรู้ในหลายๆสิ่ง
เวลา...พรากหลายๆสิ่งไปจากชีวิตฉัน
การเรียนรู้ที่จะอยู่กับเวลาเป็นสิ่งสำคัญของมนุษย์ทุกคน
และเวลา...ทำให้ฉันได้รู้ในสิ่งที่สูญเสียไม่อาจย้อนคืน
และเรียนรู้ที่จะต่อสู้กับบางสิ่ง
ชนะบ้าง...แพ้บ้าง
แต่สุดท้ายฉันรู้ว่าฉันไม่ได้แพ้รือชนะสิ่งใด...นอกจากตัวฉันเอง
ต้องไม่แพ้อีก...ต้องเอาชนะตัวเองให้ได้
ให้ได้มากกว่านี้...
.......
และแล้วก็ต้องไปสู้กบเวลาที่มีน้อยเหลือเกินอีกครั้งและอีกครั้ง 7月8日 18 years ANGEL**สุขสันต์วันเกิด*
๐๗/๐๗/๐๗
ของขวัญวันเกิดที่สุดแสนประทับใจ...
ฉันได้รับหลายสิ่งที่มีค่าซึ่งสมแล้วกับที่ปีนี้เป็นปีแห่งความพิเศษ...
๐๕/๐๗/๐๗
ฉันเป็น "SOC42" อย่างเต็มตัว...
ทุกความเหนื่อยล้า ทุกหยาดน้ำตา
...มีค่า...
เกินกว่าคำว่า"ลืมเลือน"
๐๖/๐๗/๐๗
ฉันได้รับสิ่งที่มีค่าที่สุดในชีวิตของนิสิตชั้นปีที่๑มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
{{{NiTi03}}}
ฉันแลกสิ่งที่มีค่ามาด้วยน้ำตาและความทรงจำ
ฉันรักนิติศาสตร์-เกษตรฯ
เพราะฉันคือนิติศาสตร์-เกษตรฯ
...
ฉันรักซุ้มของฉัน
ฉันรักพี่ของฉัน
ฉันรักเพื่อนของฉัน
...
สัญญา ไม่มีคำว่าลาจาก*
๐๗/๐๗/๐๗
ฉันได้รับคำอวยพรผ่านสื่อต่างๆมากมาย
ขอบคุณสำหรับทุกความใส่ใจที่มอบให้ฉัน
และนั่นก็เพียงพอที่จะทำให้ฉันมีความสุข
คุณค่าของคำอวยพรเทียบค่าได้กับของขวัญกองมหาศาล
๐๘/๐๗/๐๗
ฉันได้พบกับเพื่อนของฉัน
ได้เดินเล่น ช้อปปิ้ง
ชีวิตควรมีคำว่าเพียงพอ...
ซึ่งฉันก็เพียงพอแล้วกับทุกสิ่งเล็กๆที่สร้างความสุข
จากเด็กหญิงชุณห์ณัฏฐากลายเป็นนางสาวชุณห์ณัฏฐา
จนถึงวันนี้...โตขึ้นอีกปีแล้วนะ
๑๗ปีที่ผ่านมา...ได้พบเจอและเรียนรู้กับสิ่งต่างๆมากมาย
จากที่เคยมีคนคุ้นเคยเคียงข้างกาย
บัดนี้รอบกายถูกรายล้อมด้วยคนกลุ่มใหม่
ไม่ว่าจะอย่างไร...ขอให้ชีวิตพบแต่ความสุข
ขอให้ทุกวันเป็นวันดีๆของชีวิตเสมอและตลอดไปนะ
ขอให้ทุกสิ่งที่คิดประสบความสำเร็จดังใจหวัง
รักนะ...รักเสมอ*
{{{*นางฟ้า*}}}
ปัจฉิมลิขิต
๑. SOC42=นิสิตคณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์รุ่นที่๔๒
๒. NiTi03=นิสิตภาควิชานิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์รุ่นที่๓
๓. ดีใจจังที่เธอส่งSMSมาอวยพรคนแรก...แล้ว...ไปกินข้าวกันอีกนะจ๊ะ^v^
๔. ขอบคุณสำหรับทุกคำอวยพรจากทุกๆคนด้วยนะ
๕. คิดถึงเพื่อนๆจังเลย...ดีใจที่ได้เจอกันนะ คิดถึงสุดๆจริงๆ
๖. คิดถึงเด็กมช.ด้วยนะจ๊ะ (ไหนล่ะของขวัญ ล้อเล่นนะ๕๕)
๗. อยากไปผับใจจะขาด...พาเราไปด้วยนะจ๊ะเพื่อนฉัตรเพื่อนทู หุหุ
๘. ขอบคุณมากเลยสำหรับของขวัญจากเจนน้องรัก ตุ๊กตาแองเจิ้ลตัวดำ...เหมือนได้อีก!!
๙. กลับบ้านไม่เคยต่ำกว่า๔ทุ่มครึ่งซักวัน เหนื่อยโทรมอืดดดดด
๑๐. ตอนนี้มีครัวริมทาง/ครัวไก่ชวนชิมเป็นบ้านหลังที่๓ซะแล้วหล่ะ
๑๑. พี่เทคของเราน่ารักมากๆเลย ดีใจจังที่มีพี่เทคดีๆ
๑๒. รักนิติเกษตรมากมาย...เพื่อนดีพี่ดีสังคมดีผู้ชายก็หน้าตาดี๕๕๕๕๕+
๑๓. รักพ่อรักแม่รักพี่รักน้องรักลุงรักป้ารักน้าที่สุดเลย...
๑๔. ขอให้มีความสุขอย่างนี้ไปอีกนานแสนนาน~~
6月24日 ความสุขที่เพิ่มเข้ามา* ทุกสิ่งทุกอย่างเริ่มจัดระบบตัวเองได้อย่างดี...
ความลงตัวกำลังเกิดขึ้นในสังคมที่ฉันอยู่...
ดีเหลือเกินกับสิ่งที่เกิดขึ้น...
เพราะเหล่านี้คือ"ความสุขที่เพิ่มเข้ามา"
การเรียนรู้โลกใบใหม่
อย่างน้อย...โลกใบนี้ก็ยังคงอบอุ่น
ความสุขเพิ่มมากขึ้น
เมื่อมีเธอมาเติมเต็ม
แม้ไม่มีวันเป็นคนที่๒
แม้แตกต่างไปแต่ฉันยังดีใจที่เธอใกล้เคียง
และแล้วก็ไม่เหงา
...
ป.ล.*
- คิดถึงเพื่อนๆ Exotic Group มากมายเหลือเกิน
- ไม่คิดถึงจันทรี...แต่นึกถึงเสมอ*ปัจฉิมลิขิตเป็นอันดับ๒แต่ความสำคัญเป็นอันดับ๑
- ยังคงนึกถึงเธออยู่...เธอนั่นแหละ
- Cold WarII Desease at Law-KU
- แทนที่=REPLACE
- วันไหนที่คิดว่า"ใช่" ฉันจะบอกสิ่งนั้นกับเธอ
- รอใบขับขี่...อีกนิด
- น่ารักจริงๆนะตัวเนี๊ยะ><
6月13日 เพื่อนรักหักเหลี่ยมโหด*ในทุกนิยามของคำว่า"เพื่อน"
คุณคิดว่าสิ่งไหนคือคุณสมบัติที่"เพื่อน"ควรมี??
เอ็นทรี่นี้ ชุณห์ณัฏฐาเขียนให้จันทรี
เพื่อนที่เรามีให้แต่ความรัก
.
..
...
.....
.......
จวง...
กูไม่รู้ว่ากูควรจะเขียนอะไร แล้วกูก็ไม่รู้ว่ามึงจะได้อ่านเมื่อไหร่
แต่กูก็ตั้งใจแล้วว่ายังไงต้องเขียนให้มึง
ตอนนี้เวลานี้กูหาคำที่ดีให้ไม่ได้
กูไม่เคยเขียนเอ็นทรี่ไหนที่ยากและใช้เวลามากเท่าเอ็นทรี่นี้มาก่อน
...
กู...คิดนะเว่ยว่ากูจะไม่ร้องไห้ให้มึงแล้ว
กูจะส่งมึงด้วยรอยยิ้มที่ปราศจากน้ำตา
แต่กูว่ากูคงทำไม่ได้
...
กูกับมึง
ไม่น่าจะมาสนิทกันได้เลย
กูคงต้องขอบคุณชีนะ
ที่ทำให้วันนั้นมึงโทรมาหากูเพื่อปรึกษาเรื่องชี
มันเป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้กูกับมึงได้คุยกัน และมันก็มากขึ้นตามวันเวลา
...
กู...อยากจะพูดสิ่งที่กูจะเขียนมากกว่า
เพราะกูรู้สึกว่าบางทีการต้องนั่งกลั่นกรองคำเป็นตัวอักษรมันยากสำหรับกูมากมาย
มันยาก...เพราะกูเขียนไม่ออก
...
..
.
ยังไงก็ตาม
หลายอย่างกูได้บอกมึงไปหมดแล้ว
แต่กูก็ยังอยากจะบอกมึงอีกหนึ่งอย่างที่สำคัญ
มึงไปอยู่ที่นู่นแล้ว
เวลาของกูกับมึงอาจเป็นข้อจำกัดที่ทำให้เราติดต่อกันได้น้อยลง
แต่อย่างที่มึงรู้และกูก็บอกมึงเสมอ
ไม่ว่ามึงจะทำอะไร อยู่ที่ไหน
อยากให้มึงรู้ไว้ว่าความรักของกูตามมึงไปในทุกที
มึงไปอยู่ที่นู่น มึงต้องแข้มแข็ง
กูรู้ว่ามึงทำได้
มันเหนื่อย...มันต้องเหนื่อย
แต่กูก็เป็นกำลังใจให้มึงอดทนนะ
มึงรู้ใช่มั้ยว่ามึงมีกู...มึงมีเพื่อน...มีคนอีกหลายคนที่รักมึงอยู่ที่นี่
ทุกคนเชื่อมั่นในตัวมึง
กูก็เป็นหนึ่งในนั้น
...
เพื่อนรัก...
ควมผูกพันมันต้องใช้เวลา
...
เวลาของมึงกับกูเมื่อเทียบกับเพื่อนคนอื่นอาจไม่ยาวนานเท่า
แต่มันหล่อหลอมทุกอย่างที่ทำให้กูจะยืนยันกับมึงได้
ไม่ว่านานเท่าไหร่
กูจะเป็นเหมือนเดิมกับมึงเสมอ
...
เวลาอาจทำให้มิตรภาพระหว่างใครบางคนเปลี่ยนแปลง
แต่กูสัญญาว่ามันจะไม่มีวันหายไปจากใจกู
กูไม่มีวันลืมเพื่อนที่ชื่อจันทรี
กูไม่มีวันที่จะไม่คิดถึงเพื่อนที่ชื่อจันทรี
และกูไม่มีวันที่จะไม่รักเพื่อนที่ชื่อจันทรี
กูสัญญา
...
เมื่อไหร่ที่มึงอยากดูสัญญาของกู
เปิดอ่านมันและจำไว้
...
กูยังอยากจะเป็นคนที่มึงจะนึกถึงอยู่เสมอ
จนถึงวินาทีนี้...เมื่อคิดและมองย้อนกลับไป
กูยังคงดีใจและกูรู้สึกโชคดี
ที่มีโอกาสได้รู้จักมึง
และมีโอกาสได้เป็นเพื่อนมึง
ขอบคุณโอกาสนั้นที่มึงหยิบยื่นให้
...
สอนกูหลายอย่าง...มึงสอนกูหลายอย่าง
เป็นคน...ที่กูเสียน้ำตาให้มากกว่าพ่อแม่
เป็นคนที่เป็นที่สุดของที่สุด
...
ทุกอย่าง...
กูไม่มีคำไหนบนโลกจะคัดสรรมาให้มึงได้อีกแล้วนอกจากคำว่า
"กูรักมึงมาก"
...
กู...ไม่เคยบอกรักใครพร่ำเพรื่อ
คำว่า"รัก"ทุกคำของกูมีความหมาย
และไม่ว่ากูจะให้คำคำนี้กับมึงเท่าไหร่
กูขอให้มึงดีใจได้ว่า ทุกครั้งที่กูให้ กูให้มึงจากใจจริง
เพื่อนรัก...
มึงเป็นเพื่อนที่มีครบในทุกความต้องการของคำว่าเพื่อน
มึงคือตัวแทนของคำคำนั้นที่พิเศษที่สุดเท่าที่กูเคยมี
มึงเป็นคนที่มีค่าในชีวิตกู
จนไม่รู้ว่ากูจะหาคนที่เป็นเหมือนมึงได้เป็นคนที่2อีกรึเปล่า
เพื่อนรัก...
ขอบคุณในทุกๆอย่างที่มอบให้
ขอโทษในสิ่งไม่ดีที่ทำไป
สุดท้าย
กูขออวยพรให้มึงได้พบเจอแต่สิ่งดีๆไม่ว่ามึงจะอยู่ที่ไหน
เพราะสิ่งดีๆเหล่านั้นจะผลักดันทั้งความสำเร็จและสร้างสรรค์ความสุข
ซึ่งเป็นสิ่งสำคัญที่สุดซึ่งกูอยากให้เกิดกับเพื่อนของกู
จันทรี...
มึงต้องดูแลตัวเองดีๆนะ
อย่าลืมว่ากูก็เป็นห่วงมึงด้วยอีกคน
...
จันทรี...
อย่าลืมนะว่ามึงมี"เพื่อน"อีกคนที่อยู่ตรงนี้เสมอ
ไม่ว่ามีอะไร กูพร้อมที่จะรับฟังและพร้อมจะให้ความช่วยเหลือให้มากที่สุดเท่าที่กูจะทำได้
.
.
.
มึงต้องไม่ลืมกูนะ
ไม่รู้จะบอกอะไรแล้ว...กูจะรอมึงซัมเมอร์นะ55
กลับมาเมื่อไหร่แล้วไปเที่ยวกัน
โชคดีนะ*
---รักมึงเสมอ---
ป.ล.
- กูรู้ว่ามึงคงไม่มีเวลาอัพสเปซได้มากเหมือนเมื่อก่อนแต่กูรู้ว่ามึงจะมีคอมติดตัวตลอดเวลา
เพราะฉะนั้นกูจะพยายามออนบ่อยๆ มึงก็อย่าออนกลางคืนบ่อยนะ เพราะกลางวันกูไม่ว่างและกูก็จะไม่เจอมึงซึ่งกูยอมไม่ได้!!
- ตอนนี้มึงจะไปแล้ว กูก็ไม่รู้เหมือนกันว่ามึงเป็นเพื่อนประเภทไหน
กูเลยขอใช้คำของมึงที่จะให้กูเป็น"เพื่อนรักหักเหลี่ยมโหด"อย่างที่มึงบอกกูมาเป็นชื่อเอ็นทรี่แก้ขัด
- แต่กูก็ยังอยากและรอจะอ่าน"เพื่อนรักหักเหลี่ยมโหด"ที่มึงบอกว่าจะเขียนให้กูอยู่นะ(แม้จะเป็นอิงลิช เวอร์ชั่นก็ตาม)
- เอ็นทรี่นี้จะค้างไว้จนกว่ามึงจะมาอ่านนะ เพราะฉะนั้นช่วยมาคอมเม้นต์ไว้ด้วย
ถ้ามึงไม่อ่านกูจะไม่ได้อัพสเปซต่อ- -"
- หมดป.ล.และ
- อ้อ มึงสอนภาษาอังกฤษกูด้วยนะ อยู่ที่นู่กลับมาอีกทีมึงก็โปรและ55*
- จะรอมึงนะ
|
||||||||||||
![~ [ Ben ] ~ 的图片](http://img.wlxrs.com/$live.controls.images/ic/bluemann.png)
|
|
